maandag, november 04, 2002

En toen hoefde de box niet kapot om eruit te komen...want het gaat namelijk ook gewoon!

Van de week kwam ik thuis van de honden uitlaten, Harald stond in de keuken en Noah stond aan het traphekje te trekken. "Nou!" zei harald "Die box kan ook wel uit de woonkamer, hebben we weer wat plek", ik keek hem aan met vragende blik en hij ging verder "Ja ze kan nu ook gewoon uit de box klimmen, ze hoeft hem niet meer kapot te trekken"

"HHmmm" hoor ik mezelf hardop denken, dus ik pak Noah op en zet haar in de box. Harald helemaal beledigd want die had echt zoiets van "ze gelooft me niet" en inderdaad dat deed ik ook niet. Dus ik zette haar in de box, deed de deur een groot stuk dicht en liet een kiertje open zodat ik tussen de scharnieren door kon kijken. Tot mijn grote verbazing zag ik ons kleine meisje haar rechterbeen met een slinger omhoog werpen tot aan de rand van de box, pakt met haar 2 handjes diezelfde rand vast en trekt zich omhoog...zo daar zit ze dan op de rand van de box, het enigste wat ze nu nog hoeft te doen is haar andere been mee te laten glijden en ze is eruit!

Vol verbazing kijk ik naar haar als ze ons tegemoed komt lopen in de gang...vol verbazing kijk ik Harald aan, die mij vervolgens met geïrriteerde blik aankijkt en zegt "Ja je gelooft me weer niet he!"

Tikkerdetik door Bedzz

op&om maandag, november 04, 2002